Οστικό Μόσχευμα & Ανύψωση Ιγμορείου
Η επιτυχής και μακροχρόνια ενσωμάτωση των οδοντικών εμφυτευμάτων εξαρτάται άμεσα από την ποιότητα και την ποσότητα (ύψος και πάχος) του υποκείμενου οστού της γνάθου. Σε περιπτώσεις όπου έχει μεσολαβήσει μεγάλο χρονικό διάστημα από την απώλεια των δοντιών ή λόγω φλεγμονών (περιοδοντίτιδα), το οστό τείνει να απορροφάται. Η οστική ανάπλαση έρχεται να αποκαταστήσει αυτό το έλλειμμα, δημιουργώντας ένα στέρεο θεμέλιο.
Χρησιμοποιούμε βιοσυμβατά μοσχεύματα (αυτόλογα, ξενομοσχεύματα ή συνθετικά) σε συνδυασμό με ειδικές προστατευτικές μεμβράνες κολλαγόνου. Η διαδικασία αυτή καθοδηγεί τον οργανισμό να αναγεννήσει το δικό του οστό στο σημείο της έλλειψης. Σε πολλές περιπτώσεις, η τοποθέτηση του μοσχεύματος μπορεί να γίνει ταυτόχρονα με την τοποθέτηση του εμφυτεύματος, μειώνοντας τις χειρουργικές συνεδρίες.
Η ανύψωση του εδάφους του ιγμορείου (sinus lift) είναι μια εξειδικευμένη μορφή οστικής ανάπλασης για την άνω γνάθο. Στην περιοχή των πίσω δοντιών, η εγγύτητα με τον κόλπο του ιγμορείου και η φυσική οστική απορρόφηση συχνά καθιστούν αδύνατη την τοποθέτηση εμφυτεύματος χωρίς αυτή την παρέμβαση. Με την ανύψωση της μεμβράνης του ιγμορείου και την τοποθέτηση μοσχεύματος, δημιουργούμε το απαραίτητο ύψος οστού.
Η κλινική μας εφαρμόζει σύγχρονα πρωτόκολλα ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής και εξειδικευμένες ατραυματικές τεχνικές για την προστασία των μαλακών ιστών και των μεμβρανών, μειώνοντας σημαντικά τον μετεγχειρητικό χρόνο ανάρρωσης.
Μετά την επέμβαση, απαιτείται μια περίοδος αναμονής 4 έως 6 μηνών για την πλήρη ωρίμανση και ενσωμάτωση του μοσχεύματος πριν από την τελική φόρτωση των εμφυτευμάτων. Η σχολαστική τήρηση των μετεγχειρητικών οδηγιών και ο τακτικός κλινικός έλεγχος διασφαλίζουν το βέλτιστο δυνατό αποτέλεσμα.
Ενδείξεις:
Απορρόφηση φατνιακής ακρολοφίας, ανεπαρκές ύψος οστού στην πίσω περιοχή της άνω γνάθου (ιγμόρειο), απώλεια οστού λόγω περιοδοντίτιδας, ανάγκη διατήρησης του φατνίου αμέσως μετά την εξαγωγή.
Πλεονεκτήματα:
- Λύσεις για δύσκολες περιπτώσεις: Δυνατότητα τοποθέτησης εμφυτευμάτων σε περιπτώσεις σοβαρής οστικής απώλειας.
- Προστασία ευαίσθητων δομών: Χρήση μικροχειρουργικών τεχνικών για απόλυτη ασφάλεια και ελαχιστοποίηση μετεγχειρητικού πρηξίματος.
- Μακροζωία θεραπείας: Εξαιρετική μακροχρόνια σταθερότητα και αισθητική των μελλοντικών εμφυτευμάτων.