Εμφυτεύματα Ολικού Τόξου

Η απώλεια όλων των δοντιών σε μια γνάθο (ολική νωδότητα) αποτελεί μια σοβαρή κατάσταση με δραματικές επιπτώσεις στη μάσηση, την ομιλία και την ψυχολογία του ασθενούς. Οι παραδοσιακές οδοντοστοιχίες («μασέλες») συχνά δημιουργούν προβλήματα αστάθειας, ερεθισμούς στα ούλα και δυσκολία στην ομιλία, ενώ επιτρέπουν τη συνεχή απορρόφηση του οστού της γνάθου, οδηγώντας σε πρόωρη γήρανση του προσώπου. Η αποκατάσταση ολικού τόξου επί εμφυτευμάτων προσφέρει τη βέλτιστη, μόνιμη λύση.

Η θεραπεία μπορεί να βασίζεται στην τοποθέτηση πολλαπλών εμφυτευμάτων ανά γνάθο για τη στήριξη μιας κοχλιούμενης γέφυρας. Ο σχεδιασμός, ο αριθμός των εμφυτευμάτων και η μορφή της αποκατάστασης εξαρτώνται από την ανατομία, το διαθέσιμο οστό και το εξατομικευμένο θεραπευτικό σχέδιο.

Για την κατασκευή της τελικής γέφυρας μπορούν να χρησιμοποιηθούν υλικά όπως μονολιθικό ζιρκόνιο ή συνδυασμός μετάλλου και πορσελάνης. Η επιλογή και ο σχεδιασμός εξαρτώνται από τις λειτουργικές, ανατομικές και αισθητικές ανάγκες της αποκατάστασης.

Ο σχεδιασμός της θεραπείας είναι εξ ολοκλήρου ψηφιακός, με χρήση υπολογιστικής τομογραφίας CBCT για τον εντοπισμό των κατάλληλων θέσεων με τη μέγιστη οστική πυκνότητα. Σε περιπτώσεις όπου το οστό έχει ατροφήσει σημαντικά, εφαρμόζονται σύγχρονες τεχνικές οστικής ανάπλασης (όπως η ανύψωση ιγμορείου ή η τοποθέτηση οστικών μοσχευμάτων) για τη δημιουργία κατάλληλου υποβάθρου.

Η τοποθέτηση πραγματοποιείται με κατάλληλη αναισθησία, ανάλογα με την πράξη και τις ανάγκες του ασθενούς. Μετά την οστεοενσωμάτωση, τοποθετείται η τελική κοχλιούμενη γέφυρα. Η μακροχρόνια διατήρηση απαιτεί καθημερινή φροντίδα και τακτική επαγγελματική παρακολούθηση.